ทำไมพลอยถึงมาอเมกา
เป็นคำถามที่ค้างคาใจหลายคน
พลอยมีแพลนตั้งนานแล้วว่าอยากจะมาเมืองนอก
คิดอะไรไปเรื่อยแต่ไม่เคยติดว่าจะได้ทำจริง
เพราะมันดูห่างไกลนัก
เพื่อนสนิทไปแล้วแต่เรายังไม่ได้ไป
เราได้เจอใครคนนึง..คนที่วิเศษที่สุดสำหรับฉัน
แล้วเราก็บอกตัวเองว่า...เราไม่อบากไปไหนอีกแล้ว...
แต่เก็บไว้ในใจ...
ที่เกเรไม่อยากทำเรื่องอารายทั้งนั้นเพราะไม่อยากมาแล้ว
ไม่ใช่เพราะว่าลืมว่าอยากมาเมืองนอกเพื่ออนาคต
แต่เรารู้สึกว่าเราอยากมีอนาคตร่วมกับใครคนนึงแล้ว
มากกว่าจะมาเมืองนอก
คำถามของคนที่บ้านลอยๆมา
สงสัยมีใครที่นี้พลอยต้องไม่ไปเรียนต่อแน่เลย
มันคงจะไม่ดีถ้าทำให้คนรักของเราดูแย่ในสายตาครอบครัวเรา
ค่ะ..พลอยจะไปเมืองนอก
ในใจนี้ร้าวไปแล้ว..ก็ไม่อยากห่างจากเค้าหนินา..
เราจะบอกเเค้าเสมอ..ว่ายังไงก็เค้า..ฉันเองจะเหมือนเดิมจะรอเค้ารอวันที่เราได้เจอกัน
ร้องไห้และร้องไห้...
วันที่จากด้วยความรักมันทรมานอยู่แล้ว
มันคิดถึงมันอยากอยู่ด้วย
เรารู้ตัวเลยว่าเรารักเค้ามากแค่ไหนมากไม่รู้จะรักใครได้มากกว่านี้อีกไหม
มาแรกๆมีคนถามว่ารักกันมากขนาดนี้แล้วมาทำไม
ได้แต่ยิ้มแล้วบอกว่า..เดวเค้าก็มาค่ะแต่แค่มาก่อน..
แต่ในใจคิดว่า..ไม่ต้องมาหรอกเด๋วก็กลับไปหาแล้วคิดถึงจะแย่..
ตลกไหมล่ะ..
ตอนนี้ที่บ้านเรามองเค้าดีเสมอ
เค้าเป็นคนเข้มแข็งที่ยอมให้เรามาเมืองนอก
ที่ดูแลเราแม้กระทั่งเราไกลกันขนาดนี้
ที่เป็นห่วงและเข้าใจเราว่าต้องมา
ที่บ้านเราขอบคุณน้ำใจของเขา
ที่เอาความสุขอย่างของขวัญแม่เราเอาไปให้
ที่บ้านเรามองเค้าในแง่ดี
และชื่นชมกับความสำเร็จของเค้า
เหมือนๆกับเรา
เรายังห่วงและชื่นชมกับความสำเร็จของเค้าเสมอ
ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้
....
แล้วอย่างต่อไปเราจะทำอารายต่อดีนะ
กลับเหรอ
เราไม่อยากให้ใครลำบากใจ
แล้วเราเองจะเสียใจเพราะทำให้ใครลำบาก
เรากลัวเสียใจถ้าเรากลับไป
เราจะอยู่ที่นี้แหละ
อยู่จนกว่าอะไรๆจะดีกว่านี้
ให้เราทำเพื่อตัวเราเอง
อย่างน้อยวันนี้เราก็ร้องไห้ให้ความคิดบ้าๆของเราแล้ว
ความคิดเด็กๆของเราที่ทำให้เรามาที่นี้
รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองอยากอยู่กับเค้าแค่ไหน
แต่ต้องอดทนให้ได้ที่ต้องมา
ช่วงแรกจะเป้นจะตายให้ได้
ถามถึงช่วงนี้เหรอ
ไม่ตอบแล้วกัน..ให้แข็งแรงพอที่จะเล่าได้ก่อน
แล้วจะเล่า..
.......
